Archive

Archive for පෙබරවාරි, 2012

= වසන්ත කවිය =

*
මේඝ වලාවෙහි රැදී තිබුනේ ඔබ නමයි
මුදු සුලගේ රාවය ඔබ කටහඬයි
ඈත කඳුහිස රැඳී මීදුම ඔබ පහසයි
කාලයට සැඟවී නොයන ඔබ,
මා සමගම වයසට යනු ඇත.
*
කුරිරු ශීත ඍතුව බොදවෙමින් යයි.
මංමාවත් මලින් පිරී යාමට පටන් ගෙන ඇත.
ඔබ නොමැතිව මේ මග මට තනිව යාගත නොහක.
ගස්වැල් නැවත දළුලා ලියලන්නට පටන්ගෙන ඇත.
මට ඇත්තේ ඔබ පමණි.
මට උවමනාද ඔබව පමණි.
මට මාව පාලනය කරගත නොහැකිව,
අසරණවීමට පටන්ගෙන ඇත.
මගේ ශක්තියද,
දුර්වලකමද ඔබම වී ඇත.
මට ඔබ නොමැතිව තවදුරටත්
ජීවත්විය නොහැක.
මට සදාකාලිකව ආදරය කරන්න.
 *
ඔබ මා ඉහලට ඔසවා තබා ඇත.
ඔබ මා ජීවිතය් වෙනස්කොට ඇත.
මා රැගෙන පියඹා යන්න.
 *
Advertisements